Bus

பஸ்ஸில் ஜன்னலோர இருக்கை ஒன்றுமட்டும் காலியாக இருந்தது. அதன் அருகே அமர்ந்திருந்த பெண் முன் சீட்டில் தலையைச் சாய்த்து நன்றாகத் தூங்கிவிட்டார்.

அடுத்த ஸ்டாப்பில் கை நிறைய ஷாப்பிங் பைகளுடன் ஒரு மூதாட்டி பஸ் ஏறினார், உட்கார இடம் தேடினார், அந்த சீட்டை நெருங்கினார்.

ஆனால், தூங்கிக்கொண்டிருந்த அந்தப் பெண் எழுந்து வழிவிட்டால்தான் இந்த மூதாட்டி அங்கே உட்காரமுடியும்.

அவர் அந்தப் பெண்ணை எழுப்புவதற்காகக் கையை முன்னே நீட்டிவிட்டார், சட்டென சுதாரித்துக்கொண்டு நிறுத்திவிட்டார்.

மற்றவர்கள் அவருக்கு உதவ முன்வந்தபோது, அவர் பிடிவாதமாக, மறுத்துவிட்டார், ‘பரவாயில்லை, தூங்கட்டும், என்ன அலுப்போ, நான் கொஞ்ச நேரம் நிக்கறேன்!’

மறுவிநாடி, அவருக்கு உட்கார இடம் கொடுப்பதற்காக ஒட்டுமொத்த பஸ்ஸும் (almost) எழுந்து நின்றது.

நீங்கள் நினைப்பது உண்மைதான். இதை யாராவது கதையாக எழுதியிருந்தால் நான்கூட நம்பியிருக்கமாட்டேன்.

Advertisements

One thought on “Bus

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s