Friends

பெங்களூரு பூங்கா பெஞ்ச்களில் மாலை நேரங்களில் ஸ்கூல் புக், நோட் சகிதம் பாடம் படிக்கிற மாணவர்களை நிறைய பார்க்கலாம்.

இவர்களில் மிகச் சிலர் தனியே அமர்ந்திருப்பர். பெரும்பாலும் இருவர் கூட்டணிதான். ஒருவர் மற்றவருக்குப் பென்சிலில் படம் வரைந்து பாகம் குறித்துச் சொல்லித்தருவார்கள். மற்றவர்கள் அமைதியாகக் கேட்டுக்கொள்வார்கள்.

நான் மாலை நேர நடையின்போது ஒரே பார்க்கை ஐந்து முதல் எட்டு முறை சுற்றி வருவதால், இவர்களைச் சுமார் 4 நிமிட இடைவெளியில் அடுத்தடுத்து பார்ப்பேன். பத்திரிகையில் ஒரு தொடர்கதை வாசிக்கிறமாதிரி இருக்கும்.

ஒவ்வொரு ஜோடியிலும், கற்றுக்கொள்கிறவர் முகம் ஒரேமாதிரிதான் இருக்கும். பாதி புரிந்து, பாதி புரியாமல், அந்த பென்சிலையே கூர்ந்து கவனித்தபடி.

கற்றுத்தருகிறவர் முகத்தில் பெரும்பாலும் திமிர் தெரியாது (அந்த வகையினர் சொல்லித்தரமாட்டார்களோ என்னவோ), உலகப் பொறுமையெல்லாம் அங்கிருக்கும்.

குறிப்பாக, பெண்களுக்குக் கற்றுத் தரும் ஆண்கள் அத்துணை பொறுமையான முகபாவத்துடன் இருப்பர். ஆண்களுக்குக் கற்றுத் தரும் பெண்களைப் பார்த்ததில்லை.

சிறிது நேரம் படித்தபிறகு, நோட்டை மூடி உள்ளே வைத்துவிட்டு, சகஜமாகப் பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள். அப்போது, அவர்களைப் பார்த்தால் சற்றுமுன் பாடம் கற்பித்தவர் யார், கற்றுக்கொண்டவர் யார் என்கிற வித்தியாசமே தெரியாது. அரட்டை நண்பர்களாகியிருப்பார்கள்.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s