KaRka

’கற்கக் கசடற’ என்று எழுதினால் ஒலி நன்றாக இருக்கிறது, ஆனால் பொருள் தவறாகிவிடும்.

‘கற்க’ என்றால் கட்டளை, ‘போய்ப் படி’ என்று அர்த்தம்.

நமது பேச்சுத்தமிழில் கட்டளை என்பது எப்போதும் வாக்கியத்தின் நிறைவில்தான் வரும். முதலில் பெயர்ச்சொல், அதன்பிறகு கட்டளை, அதாவது, எதைச் செய்யவேண்டும், பிறகு, என்ன செய்யவேண்டும். உதாரணமாக:

புத்தகம் படி

வீணை வாசி

என்னைப் பார்

உன்னைத் திருத்து

அவளுக்கு முத்தமிடு

அவனைக் கட்டிப்பிடி

ஆனால், கவிதைகளில் இது மாறி வரலாம், முதலில் கட்டளையும் பிறகு பெயர்ச்சொல்லும் வரலாம், அதற்குப் பல காரணங்கள் உள்ளன. அவற்றை விளக்க இது இடமல்ல.

உதாரணமாக, ‘எடுடா அந்தச் சூரிய மேளம்’ என்று பழநிபாரதியின் சினிமாப் பாடல் உண்டு. அவரே அதை உரைநடையாக எழுதியிருந்தால், ‘அந்தச் சூரிய மேளத்தை எடுடா’ என்றுதான் எழுதியிருப்பார்.

ஆக, ‘கற்க கசடற’ என்ற குறளின் உரைநடை வடிவம்: கசடு அறக் கற்க. பிழையில்லாமல் படிக்கவேண்டும் என்கிற கட்டளை. இதைப் பாடலுக்காக ‘கற்க கசடற’ என்று மாற்றி எழுதியுள்ளார் வள்ளுவர். அடுத்த வரியில் வருகிற ‘நிற்க அதற்குத் தக’ என்பதும் அதேமாதிரிதான். ‘அதற்குத் தக நிற்க’ என்று மாற்றிப் படிக்கவேண்டும்.

‘கற்கக் கசடற’ என்று ஏன் எழுதக்கூடாது?

‘கற்க’ என்கிற கட்டளைக்குப்பின்னால் வலி மிகுத்து, அதாவது ‘க்’ சேர்த்து எழுதும்போது, அதன் பொருள் ‘கற்பதற்காக’ அல்லது ‘கற்குமாறு’ என்று மாறிவிடுகிறது. இதை எளிதில் புரிந்துகொள்ள இந்த இரு வாசகங்களையும் சொல்லிப்பாருங்கள்:

‘விற்க என்றான்’

’விற்கச் சொன்னான்’

முதல் வாசகத்தில், ‘விற்கவும்’ என்கிற கட்டளையை ஒருவன் சொல்கிறான், இரண்டாவது வாசகத்தில், ‘விற்குமாறு சொல்கிறான்’, இரண்டும் கிட்டத்தட்ட ஒன்றுதான், ஆனால் நுட்பமான வேறுபாடு உண்டு: விற்க என்ற சொல் முதல் வாக்கியத்தில் கட்டளையாக, ஒரு வினையை/ செயலைச் செய்யச் சொல்லுவதாக வருகிறது, இரண்டாவது வாக்கியத்தில் வினைச்சொல்லாகிவிடுகிறது, அதாவது செயலாகவே ஆகிவிடுகிறது.

’கற்க கசடு அற’ என்றால், பிழையில்லாமல் படி என்கிற கட்டளை. அது ஒரு முழுமையான வாக்கியம்.

’கற்கக் கசடு அற’ என்றால், அது முழுமையற்ற வாக்கியம், படிப்பதற்காகப் பிழையில்லாமல்…. அதன்பிறகு? இன்னும் ஓரிரு சொற்கள் வந்தால்தான் இந்த வாக்கியம் நிறைவடையும்.

உதாரணமாக, ‘கற்கக் கசடு அற அச்சிட்ட நூல் வேண்டும்.’, அதாவது, ‘படிப்பதற்கு, பிழையில்லாமல் நன்றாக Proof Reading பார்த்த புத்தகம் வேண்டும்.’

திருவள்ளுவர் அப்படி எழுதவில்லை. ‘கற்க கசடு அற’ என்பது ஒரு வாக்கியம், முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிட்டு, ‘கற்றவை கற்றபின், அதற்குத் தக நிற்க’ என்பது இன்னொரு வாக்கியம்.

இதையே வேறுவிதமாகவும் பார்க்கலாம், ‘கற்க’ என்பது ஒரு வாக்கியம், அதன்பிறகு, ‘கசடு அறக் கற்பவை கற்றபின் நிற்க அதற்குத் தக’ என்று எழுதலாம். அப்போது பொருள் சற்றே மாறுபடும்.

ஆனால் இருவிதங்களிலும், ‘கற்க’வுக்குப்பிறகு ‘க்’ வராது.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s