Dhadimaadu

’தடிமாடுமாதிரி நிக்காதே.’

‘அப்படிச் சொல்லாதேப்பா, நான் ஒண்ணும் தடிமாடு இல்லை!’

‘ஏய், தடிமாடுன்னா என்னன்னு உனக்குத் தெரியுமா?’

‘தெரியாதே!’

‘அப்புறம் ஏன் கோவம் வருது? தடிமாடுன்னா அழகான மாடுன்னுகூடப் பொருள் இருக்கலாமில்லையா?’

‘வெவ்வெவ்வெவ்வே, வார்த்தைக்குப் பொருள் தெரிஞ்சாதான் ஆச்சா? நீ சொல்ற தொனியிலயே அது ஒரு திட்டு வார்த்தைன்னு புரியுதே!’

’சரி, தடிமாடுன்னா என்னன்னு சொல்லட்டுமா?’

‘ம், சொல்லு.’

‘தடின்னா, தடிமன், Bold, ஒரு காகிதத்துல ஒரு வார்த்தை Boldஆ இருக்குன்னா என்ன அர்த்தம்?’

‘மத்த வார்த்தையைவிட அது Thickஆ இருக்குன்னு அர்த்தம்.’

‘அதான், Thickஆ இருக்குன்னா என்ன?’

‘குண்டா இருக்கு!’

‘Exactly, அப்ப தடிமாடுன்னா, மத்த மாட்டைவிட குண்டா இருக்கிற மாடு.’

‘ஹ்ம்ம்ம்ம்ம்… நான் ஒண்ணும் தடிமாடு இல்லை! ஏன் அப்படிச் சொன்னே? தடிமாடுக்கு என்ன எதிர்ப்பதமோ அதைச் சொல்லு.’

‘ம்ஹூம், தடிமாடுக்கு எதிர்ப்பதம் அடிமாடு, அதுவும் திட்டறவார்த்தைதான், ஒருத்தன் அடிமாடுமாதிரி இருக்கான்னு சொன்னா, நோஞ்சானா இருக்கான்னு அர்த்தம். ரெண்டுக்கும் நடுவுல துடிதுடிமாடா இருக்கணும்.’

‘துடிதுடிமாடுன்னா?’

‘வேறென்ன? துடிதுடிப்பான மாடுதான்!’

Advertisements

ARivu

அறிவு என்பது என்ன?

ஒரு விஷயத்தைப் பிறருக்குச் சொல்லும்போது, அவர்கள் எளிதில் உணர்ந்துகொள்ளும்படி தெளிவாகச் சொல்லவேண்டும்.

அதேசமயம், மற்றவர்கள் ஒரு விஷயத்தை எத்துணைதான் சிரமமாகச் சொன்னாலும் சரி, அதிலிருக்கும் உட்பொருளை நுட்பமாகப் புரிந்துகொள்ளவேண்டும்.

என்ன அழகான வரையறை!

வள்ளுவர் இதை எல்லாருக்கும் சொல்லியிருந்தாலும், எழுத்தாளர்களுக்கு இது மிக முக்கியத் தேவை: Sources கடினமாக இருந்தாலும் சரி, அலுத்துக்கொள்ளாமல் புரிந்துகொள்ளவேண்டும், நம் எழுத்து அதை எளிமையாக்கித் தெளிவாக்கித் தரவேண்டும். இரண்டுக்கும் மிகுந்த உழைப்பு தேவை.

எண்பொருளவாகச் செலச்சொல்லி, தான் பிறர்வாய்

நுண்பொருள் காண்பது அறிவு

(திருக்குறள் 424)