Sundarar

நால்வரில் யார்பக்கமும் சாயமுடிவதில்லை, ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு தொனியில் மிக அற்புதமாக எழுதுகிறார்கள், இவரைவிட அவர் மேல், அவரைவிட இவர் மேல் என்று Cyclicஆக மேலே மேலே போய்க்கொண்டே இருக்கவேண்டியதுதான்.

இன்றைக்குச் #சுந்தரர் பதிகமொன்றைப் படித்துக்கொண்டிருந்தேன், என்ன அழகான, கம்பீரமும் பணிவும் கலந்தவொரு மொழி நடை, சிறப்பான படிமங்கள்!

இரண்டு எடுத்துக்காட்டுகள்:

1. ‘என் மனத்துக்கு ஓர் இரும்பு உண்ட நீர்’ என்கிறார் சிவனை.

பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்பில் தெளித்த நீர் சட்டென்று மறைந்துவிடுகிறது, வெளித்தெரிவதில்லை, உள்ளே சென்று கலந்துவிடுகிறது, பிரித்துக்காட்டச்சொன்னால் முடியாது, அதேசமயம், அந்த இரும்பை நிரந்தரமாக அது மாற்றிவிடுகிறது, வெளியாட்களுக்குத் தெரியாது, இரும்புக்குத் தெரியும்.

2. ‘முயல்வலை யானை படும்’ என்று சிவபக்தர்கள் இவரிடம் சொன்னார்களாம்.

முயலுக்கு வைக்கும் வலையில் யானை சிக்குமா? சாத்தியமே இல்லையே, உதைத்துத் தள்ளிவிட்டுப் போய்விடுமே.

அதற்கு என்ன செய்ய? சிவனெனும் யானையைப் பிடிக்குமளவு வலை விரிக்க (பெரிய தவங்களைச் செய்ய) நமக்குத் தெம்பில்லையே, ஏதோ, நம்மால் இயன்றதைச் செய்யலாம், அது முயலைப் பிடிக்கத்தான் போதுமானது. யானைக்குப் போதாது.

ஆனால், கவலை வேண்டாம், சிவ யானை தானே வந்து அன்பெனும் வலையில் அகப்படுமாம். இதை அனுபவித்தவர்கள் சுந்தரரிடம் சொல்கிறார்கள், அவரும் அதை நம்பி முயல் வலை விரித்துக் காத்திருக்கிறார்!

வரட்டும் அந்த யானை, இரும்புண்ட நீர் போல் உறிஞ்சிவிடலாம்!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s