SoRkaL

வடை ருசிதான். அதையே சாம்பார்/தயிர்/ரசத்தில் ஊறவைத்தால் வேறு பல பரிணாமங்களைக் கொண்டுவிடுகிறது.

பகுபதங்களும் அப்படிதான். அவற்றில் இருக்கும் ‘பகுதி’ (’வேர்ச்சொல்’ என்றும் அழைப்பார்கள்) தன்னளவில் முழுப்பொருள் கொண்ட ஒரு சொல்லாகவே இருக்கும். அதோடு பிற உறுப்புகள் (விகுதி, சந்தி, சாரியை, இடைநிலை, விகாரம்) சேரச்சேர, வேறு பல சொற்கள் உருவாகும். இந்தப் பகுபதங்கள் மற்ற பகுபதங்கள்/பகாப்பதங்களுடன் சேர்ந்து இன்னும் பலப்பல சொற்கள் உருவாகும்.

இங்கே ’உருவாகும்’ என்ற சொல் எதிர்காலத்தில் இருப்பதைக் கவனியுங்கள். பகுபத உறுப்பிலக்கணத்தைக் கற்பது இதற்குமுன் உள்ள சொற்களைப் புரிந்துகொள்வதற்காக இல்லை. புதிய சொற்களை நாமே உருவாக்குவதற்கும் அதுதான் வழி. இதைக் கற்றுக்கொண்டுவிட்டால், வற்றாத ஊற்றைப்போல் புதுச்சொற்கள் உருவாகிக்கொண்டே இருக்கும். நமது வார்த்தை வளம் அள்ள அள்ளக் குறையாது.

ஆனால், அது தொட்டனைத்து (தோண்டினால்) ஊறும் ஊற்று. தோண்டாமல் பிறமொழிச்சொற்களைப்போல் தமிழ்ச்சொற்களையும் அப்படியே மனப்பாடம் செய்து (காரணம் தெரியாமல் இடுகுறிச்சொற்களைப்போல்) பயன்படுத்தினால், பின்னர் ஒருநாள், ‘இதற்குப் பிறமொழிச்சொற்களையே பயன்படுத்திவிடலாமே’ என்று தோன்றும். காரணம், நம் சொல் என்கிற ஒட்டுதல் நமக்கில்லை. அதற்குக் காரணம், அதன் பொருள் நமக்குத் தெரியவில்லை.

‘டவுன்லோட்’ என்ற சொல்லை எல்லாரும் ஏற்றுக்கொள்கிறோம். ‘தரவிறக்கம்’ என்றால் முழிக்கிறோம். தரவு (data) + இறக்கம் (இறக்குதல்) என்று பிரித்துப் பொருள்சொன்னாலும் ‘இதெல்லாம் யாருக்குப் புரியும்?’ என்கிறோம். ‘டவுன்லோட்’ என்ற சொல் இருபது வருடத்துக்குமுன்னால் யாருக்குப் புரிந்தது? அதைமட்டும் ஏற்றுக்கொள்ள மனம் வருகிறதே.

’இறங்கு’/‘இறக்கு’ என்பது வேர்ச்சொல்/பகுதி, அத்துடன் ‘அம்’ என்ற விகுதி சேரும்போது, ‘இறக்கம்’ என்ற புதுச்சொல் கிடைக்கிறது. சாலை கீழ்நோக்கி இறங்கிச்செல்லும்போது, ‘ரொம்ப இ(எ)றக்கமா இருக்கு, பார்த்து வண்டியை ஓட்டு’ என்பார்கள். ‘ஏற்றம்’ (ஏறு + அம்) என்ற சொல்லின் எதிர்ச்சொல் இது. மிக இயல்பாக நம் பேச்சில் இடம்பெற்றுக்கொண்டிருந்த சொல்.

அதேபோல், கணிதத்தில் நீளம், அகலம், உயரம் என்ற சொற்களை இயல்பாகப் பயன்படுத்துகிறோம். அவை வெறும் இடுகுறிச்சொற்களா?

* நீள் + அம் => செவ்வகத்தின் நீண்டுசெல்லும் பக்கம் இது, ஆகவே நீளம்
* அகல் + அம் => செவ்வகத்தின் அகன்றுசெல்லும் (விரிந்துசெல்லும்) பக்கம் இது, ஆகவே அகலம்
* உயர் + அம் => உருளை/கனசெவ்வகத்தின் உயர்ந்துசெல்லும் பக்கம் இது, ஆகவே, உயரம்

‘ஆழம்’ என்பதுகூட இப்படி வந்த சொல்தான். ஆழ்ந்துசெல்வது, ஆழ் + அம் => ஆழம்.

இப்படி ‘அம்’ விகுதியை வைத்தே பல்லாயிரம் சொற்கள் உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இன்னும் பல்லாயிரத்தை உருவாக்க இடமுண்டு. ஒரு விகுதிக்கே இப்படியென்றால் இன்னும் பலப்பல விகுதிகள் இருக்கின்றன. அவை எத்தனை ஆயிரம் சொற்களைத் தரும்!

ஆக, நம்மிடம் சொற்கள் இல்லை என்பது வெறும் சோம்பேறிப்பேச்சு. தேடவோ புரிந்துகொள்ளவோ நமக்கு நேரமில்லை என்பதுதான் உண்மை.

அது நிற்க, ‘அகலம்’ என்ற சொல்லுக்குத் தமிழில் ‘மார்பு’ என்ற பொருளும் உண்டு. மார்பு அகன்று/பரந்து விரிந்திருப்பது அழகின்/வீரத்தின் அடையாளம், ஆகவே, அதனை ’அகலம்’ என்றார்கள்.

இதற்கு நேரெதிராக, இடுப்பு குறுகியிருந்தால் அழகு என்ற நம்பிக்கையும் உண்டு. ஆகவே, அதற்குக் ‘குறுக்கு’ (’குறுகியது’) என்றே பெயர்.

பெங்களூரில் பல சாலைகளைக் ‘குறுக்குச் சாலை’ என்றழைப்பார்கள். அங்கே நடமாடும் பெண்டிரை மனத்தில் வைத்தெழுந்த காரணப்பெயரா என்று நானறியேன்.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s