ANivu

#நம்மாழ்வார் ‘அணிவு’ என்றொரு சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார்.

‘பணி’ என்பதிலிருந்து ‘பணிவு’ வந்ததுபோல, ‘துணி’ என்பதிலிருந்து ‘துணிவு’ வந்ததுபோல, ‘அணி’ என்பதிலிருந்து ‘அணிவு’ வருகிறது. அணிந்துகொள்ளுதல் என்று பொருள். நகையோ ஆடையோ அணிந்துகொள்ளுதலைக் குறிப்பிட ‘அணிவு’ என்று எழுதலாம்.

தமிழில் ‘அணி’க்கு ‘அழகு’ என்ற பொருளும் உண்டு. ஆகவே, ‘அழகாக அணிந்துகொள்ளுதல்’ என்று இதற்குச் சிறப்புப்பொருள் வழங்கலாம்.

‘அலங்கரித்தல்’ என்ற வடமொழிச்சொல்லுக்கு இணையாக இந்தத் தமிழ்ச்சொல்லைப் பயன்படுத்தலாம் என்பது என் கணிப்பு. எகா: ‘மணப்பெண்ணின் நகை அணிவு அருமையாக இருந்தது.’

நம்மாழ்வாரே அந்தப் பொருளில்தான் பயன்படுத்துகிறார், ‘புனை இழைகள் அணிவு நினையும் நீர்மையது அன்று’ என்கிறார். அதாவது, ‘திருமாலை நேசிக்கும் இந்தப் பெண் நகைகளை அணிந்திருக்கும் அழகு, நம்மால் நினைத்துப்பார்க்கக்கூடிய விதத்தில் இல்லையே!’ என்று தோழி வியப்பதாக எழுதுகிறார்.

Advertisements